Dołącz do czytelników
Brak wyników

Okiem praktyka & konsumenta

23 stycznia 2020

NR 25 (Styczeń 2020)

Mentoring – remedium na wyzwania współczesnego biznesu?

181

Mentoring i coaching. Zdarza się, że pojęcia te używane są zamiennie. To jednak błąd, gdyż od mentora wymaga się więcej.

Coaching i mentoring to metody bardzo sobie bliskie w dużym uproszczeniu – są bowiem zindywidualizowanymi metodami rozwojowymi. Celem obu jest wspomaganie jednostek lub zespołów w wydobywaniu z siebie „tego, co najlepsze” w ramach partnerskiego procesu rozwoju opartego na zaufaniu i osobistej, dobrowolnej relacji. Warto tutaj podkreślić, że każdorazowo sens znaczenia tego, „co jest najlepsze”, definiuje klient, a nie coach czy mentor. 
Podstawowe narzędzie pracy zarówno coachów, jak i mentorów, stanowi prowadzenie inspirującego dialogu z podopiecznym. Jest to jednocześnie umiejętność, gdyż proces rozwoju podopiecznego odbywa się w dużej mierze przez zadawanie starannie dobranych pytań i aktywne słuchanie oraz realizację uzgodnionych wspólnie zadań. 
W trakcie coachingu klient sam powinien dotrzeć do odpowiedzi na nurtujące go pytania. Coach pomaga mu w tym, zadając odpowiednio dobrane do sytuacji pytania, jednak nie może udzielać gotowych rozwiązań. Podkreślę tu raz jeszcze, że w procesie coachingowym podopieczny powinien dojść do rozwiązania samodzielnie. Wsparcie tego typu może być bardzo wartościowe – bardzo dobrze sprawdza się np. w obszarach o charakterze osobistym, jednak nie zawsze wystarcza w kwestiach zawodowych.
W odróżnieniu od coachingu próg wejścia w mentoring jest ustawiony znacznie wyżej. Aby stać się mentorem dla innych – oprócz konkretnych umiejętności komunikowania się, które są niezbędne w coachingu – trzeba mieć także doświadczenie oraz dokonania, które uzasadniają pełnienie takiej funkcji. Mentor może bowiem podzielić się swoją wiedzą z podopiecznym, dać konkretne wskazówki czy udzielić konstruktywnej informacji zwrotnej, czyli tzw. feedbacku. Mentoring to również relacja, w której podopieczny, czyli mentee, uczy się działania przez pryzmat doświadczeń drugiej osoby, bowiem zadania lub wyzwania, z którymi spotyka się on być może po raz pierwszy, mentorowi są już przeważnie znane. 
Mentor to często ceniony w swojej dziedzinie ekspert – ma kontakty i potrafi pomóc podopiecznemu w nawiązaniu odpowiednich relacji lub w uzyskaniu potrzebnego wsparcia od innych osób. 
A to znacznie więcej niż „tylko” rola dobrego nauczyciela.
Mentoring bywa nazywany „coachingiem plus”. Takiego określenia użył m.in. David Clutterbuck w 2017 r. na Konferencji Mentoringu SUPER M w Warszawie. Ten plus to właśnie zgromadzone przez mentora osobiste doświadczenia. 

POLECAMY

warto wiedzieć:

Zasadnicza różnica między coachingiem i mentoringiem polega na tym, iż w trakcie coachingu klient sam powinien dotrzeć do odpowiedzi na nurtujące go pytania. Coach pomaga mu w tym przez zadawanie odpowiednio dobranych do sytuacji pytań, jednak nie powinien udzielać gotowych odpowiedzi. Z kolei podczas procesu mentoringowego mentor – oprócz umiejętnego zadawania pytań i aktywnego słuchania – może podzielić się ze swoim podopiecznym, czyli mentee, swoją wiedzą. Ponadto wspiera, daje wskazówki i feedback, ale wszystko to robi, opierając się na swoich relewantnych dla mentee doświadczeniach.

Mentor samozwaniec

Profesja bycia coachem lub mentorem kusi wielu. Przygotowując ten tekst, wpisałam na LinkedIn hasło #coach i wyświetliło mi się blisko pół miliona wyników, natomiast po wypisaniu #mentor prawie 150 tys. pozycji. Wielu osobom, które nabyły już trochę doświadczenia w zakresie współpracy międzyludzkiej, zarządzania zespołami, sprzedażą lub procesami, zajęcia te wydają się idealnym rozwiązaniem, aby zarabiać na życie lub po prostu podreperować swoje ego. Z tego powodu w Polsce, szczególnie słowo coaching nie kojarzy się najlepiej, co wynika z faktu, że udzielaniem tego rodzaju wsparcia zajmowały i nadal w wielu przypadkach zajmują się osoby o bardzo różnych, nie zawsze wystarczających i ugruntowanych kompetencjach. Również określenie mentor – szczególnie w dobie internetu i mediów społecznościowych – bywa mocno nadużywane. Dzieje się tak, dlatego że wiele osób posiadających sukcesy i doświadczenie w określonej dziedzinie, np. w sprzedaży, tworzących narzędzia, usprawniających procesy handlowe i edukujących podwładnych lub innych ludzi, jak skutecznie dopinać transakcje, mianuje się mentorem. Czy to jednak wystarczające kompetencje?
No, niestety, nie. W powyższym przypadku nie mamy do czynienia z mentorem, lecz raczej z trenerem, który widzi przede wszystkim zadanie edukacyjne do wykonania, a nie człowieka, którego będzie chciał i umiał rozwijać.
Mentorem stajemy się dopiero, jeśli mentee nas wybierze. I to nie jako dostarczyciela wiedzy, konkretnych narzędzi czy doradztwa, lecz jako człowieka, z którym zechce stworzyć relację opartą na zaufaniu i od którego będzie chciał się uczyć. Mentee ceni mentora jako człowieka i widzi w nim mistrza w określonej dziedzinie życia. W tym tkwi kwintesencja udanej relacji między mentorem a jego podopiecznym: mentee wybiera mentora, bo chce go poznać jako człowieka, który osiągnął to, co osiągnął, i chce w określonym zakresie podążać jego śladem.

zapamiętaj:

Mentor to mistrz w danej dziedzinie, którego mentee ceni, od którego chce się uczyć i za którego wskazówkami podąża, gdyż chce docelowo znaleźć się w tym miejscu, gdzie jest jego mentor.

Kto może być mentorem?

Jak już  wiemy, mentor to ceniony za swoją wiedzę i doświadczenie ekspert. Jest to warunek niezbędny, ale niewystarczający, gdyż nie każda osoba spełniająca powyższe kryteria nadaje się do pełnienia tej funkcji.
Dobrego mentora charakteryzują również wysokie kompetencje komunikacyjne, w tym uważność na osobę podopiecznego – wrażliwość i umiejętność słuchania, postawa zrozumienia wobec mentee, a także zachowanie dużej dozy bezstronności wobec jego decyzji. Niezbędna jest w tej funkcji także chęć wspierania podopiecznego w jego własnych poszukiwaniach, a nie narzucanie swoich gotowych pomysłów i rozwiązań.
Aby mentoring był skuteczny, mentee powinien nie tylko dążyć do samorozwoju, ale także określić cel, który chce osiągnąć. Ważne jest jego zaangażowanie i gotowość do realizacji zadań omawianych na sesjach z mentorem. Warto zaznaczyć, że relacja między mentee i mentorem nie powinna mieć charakteru podległości służbowej typu przełożony –podwładny. Mimo iż proces mentoringowy wymaga przestrzegania zasad całkowitej poufności przez obie strony, lepiej jest, gdy mentorem jest ktoś neutralny, np. osoba z zewnątrz, spoza struktur firmy, lub pracownik z placówki, z którym mentee nie łączy bezpośrednia zależność służb...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Nowa Sprzedaż"
  • Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych wydań magazynu oraz dodatków specjalnych
  • Dostęp do czasopisma w wersji online
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy

    Małgorzata Warda

    Ma ponad 20 lat praktycznego doświadczenia w sprzedaży oraz zarządzaniu dużymi przedsiębiorstwami na stanowiskach dyrektora handlowego i generalnego, choć zaczynała od stanowiska sprzedawcy. Prowadzi firmę Warda Consulting Team (www.wardateam.com), prowadzi szkolenia z zakresu efektywnej sprzedaży i przywództwa, doradza start-upom i firmom z sektora MŚP jak zwiększyć sprzedaż i profitowość. Specjalizuje się w matematyce biznesowo-handlowej i szkoleniach z rentownej sprzedaży w oparciu o wartości matematyczne. Z wyróżnieniem ukończyła finanse i Executive MBA. Jest także absolwentką programów dla kadry zarządzającej na INSEAD. Posiada europejski certyfikat European Mentoring & Coaching Council w zakresie mentoringu biznesowego.
    Napisz do autorki: 
    malgorzata@wardateam.com